IL DIALETTO

 

 

 

 

> Il Dialetto > U me Pàise > A stória

 

A stória  -  I vapurétti

  

 

 

I Tabarchin han patìu ‘nmüggiu l’izulamentu detu dâ mancànsa de traspòrti. Intendémuse ben: e nóstre borche anòvan dapertüttu, u traffegu de bastimenti, batélli, bilancelle, bóvi e cuscì via u crüviva tüttu u Mediteragnu.

 

Quéllu ch’amancova au Pàize u l’éa in pustalin regulore.

Inta primma maitè de l’800, stu servissiu u vegnìva fetu dâ fregatiňa du “Spagna”, arestò famuza inti diti próppiu perché a l’anova avanti e ‘ndrè pe Càgiai due vótte â settemaňa pe purtò a pósta.

E va ben, a pósta a l’anova à Càgiai cû “Spagna”; e se mi àiva d’anò à Gunéza? Bellu miu, èan guoi perché stradde dai porte de Canélle, cumme ciamòvan alùa Portuscüzu, nu ghe n’éa, e alùa “tócca liccu”, bezügnova anò à pé pâ maccia.

 

À Tôlea gh’anova a “Liubica” e a purtova früta e furmaggiu;

-   a “Angela madre” e u “Battista figlio” (e u babbu, mécö?) purtòvan àina pai custrusuin;

-   a “Giasinta”, ‘na bilancella, intu 1860 a cumense à fo servissiu pe Câdesédda;

-   u “Taborca” finalmente, intu 1881, u fa a spulla pe Portuscüzu. U l’éa in borcu de légnu, ma u l’àiva e macchine à vapure;

-   u “Piânùza”! Me ‘nmàginu a gioia quande i nóstri végi han vistu arivò stu vapuréttu ciü grande du Taborca, cû muture à benziňa;

-   e u “Carlufórte”, in végiu mutuscaffu ingràize, ch’u fova delungu a rutta pai Canélle, ma u l’éa descuertu e telasciudì cumme ghe duvàiva viagiò ben e gente! Se éan màuti, de següu ghe cunvegniva turnò inderè p’ânò à guarì intu Zuncu. S’éan sen, mégiu cuntinuò u vieggiu p’ânose à cüò à Càgiai.

En steti tanti i mézi ch’émmu avüu p’atraversò u frìu.

 

U nóstru pórtu u l’éa alùa u segundu da Sardegna, ne batàiva sulu Càgiai; i nóstri végi u mò s’au mangiòvan, amòu o duse ch’u fise.

Ma i mézi che se sente munsünò deciü dai nóstri végi en:

-   pe Câdesédda, pe pigiò a lituriňa, u Capo Sandalo e u Centoscudi;

-   pe Portuscüzu u Gallura.

 

E borche, Dio Onnipotente e u Centoscudi (u padrun u l’ha detu u só puverbiu â só borca) éan de légnu e pasòvan cun tütt’i tempi; cun luiotri a traversota a l’éa delungu ‘n’aventüa.

Invécce u Gallura e u Capo Sandalo éan duì vapurétti de feru e brüxòvan carbun. Fòvan ‘na fümadda che t’au diggu mi! E gente ghe patìvan ancun primma de ‘mbarcose, naturalmente cû scalandrun, e quande t’asbasciovi t’éi tüttu nàigru de càiza de carbun.

 

Però àivan ‘na cósa de bellu sti mézi: pasòvan cun tütti i tempi.

Cumme fòvan? Bezögna dumandòiau ai végi mainè de ‘na vótta.

 

 

 

 

  

Testi estratti da "DÂ SCÖA... U PÀIZE IN DIRETTA - Scuola elementare Carloforte"  Ed. Grafica del Parteolla

 

 

 

 

 

 

 

Web Site designed and created by R. S.
Hieracon.it - Tutti i diritti riservati.
All rights reserved. Vietata la riproduzione anche parziale.